Σάββατο 13 Φεβρουαρίου 2010

Αντίο

Σας ευχαριστώ που μου κρατήσατε παρέα... αλλά.......
Μάθαινα κατά καιρούς πολλά από όσα λέγατε για εμένα.

Λυπάμαι.....  

Σήμερα πήρα εντολή να διαγράψω αυτό το ιστολόγιο και το προφιλ μου. 
Αν και δεν δέχομαι εντολές από κανέναν στην προσωπική μου ζωή, εδώ είναι η εξαίρεση του κανόνα.  Η προσωπική μου ζωή δεν σας αφορά.

Αν το πρωινό κουτσομπολιό είναι blogging, εγώ δεν έχω καμία αντίρρηση! Κάντε τη δουλειά σας ανενόχλητοι!

Όποιος θέλει να επικοινωνήσει με εμένα, melagxolikamoumatia@googlemail.com


Σας ευχαριστώ όλους και όλες

Τρίτη 9 Φεβρουαρίου 2010

Όνειρο...; Ας γίνει αληθινό!





Πήρα την άδεια από την καλή μου φίλη archaggeloswings για να αναρτήσω αυτό το βίντεο.
Επίσης, την ευχαριστώ για την πολύτιμη βοήθεια που μου προσέφερε μέχρι στιγμής στο ιστολόγιό μου.



Για εκείνους που ονειρεύονται συνέχεια...
Για όσους δεν σταμάτησαν να ονειρεύονται
Για πολλούς που το όνειρο έμεινε μισό και διστάζουν να το συνεχίσουν
Για λίγους που το σταμάτησαν πριν ακόμη συμβεί στην καρδιά τους

και........ για εμένα που ζω και ονειρεύομαι συνεχώς.... μόνος!

Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2010

Φοβάσαι;;;;;;;





Θα σου πω όσα περιμένεις να ακούσεις.
Χωρίς να κρυφτώ.
Χωρίς να σε κοιτάξω.

Υπομονετικά κοιτάζω για μια απάντησή σου....

Γυρνάς παντού... χαρούμενη....; Απελπισμένα μόνη........;
Δεν γνωρίζω!

Την πρώτη κίνηση εσύ θα την κάνεις. 



Φοβάμαι να αγαπήσω μην πληγωθώ. Φοβάμαι να αγαπηθώ μην πληγώσω.


Δεν ισχύει......
ΌΧΙ!
Όχι σε εμένα αυτά.....
Δεν φοβάσαι τίποτα.....
Δεν φοβάσαι εμένα...
Τον εαυτό σου φοβάσαι..........;;;;;;;;;;

Τετάρτη 13 Ιανουαρίου 2010

Σε μια αναπνοή...



Θέλω να σε προστατεύω.........
Να είμαι εδώ για σένα...........
Θέλω να χτυπά η καρδιά μου μόλις σε βάζω στο μυαλό μου....
Να αγωνιώ για το πόσες φορές με σκέφτεσαι...

Έχω να σου δώσω........ γιατί  τώρα είμαι πλήρης!
Σε κρατάω σφιχτά......... να μη μου φύγεις....... να μη σε χάσω......
Ούτε από τη σκέψη μου δεν θέλω να λείπεις τώρα.........

Ζήτησέ μου ότι θέλεις και είμαι εκεί σε μια αναπνοή..............


Δευτέρα 4 Ιανουαρίου 2010

Ένας χτύπος..........




Λίγες στιγμές μαζί σου στο μυαλό μου.... και έφτασες εδώ με έναν χτύπο!
.....έμεινα σαστισμένος να κοιτώ το όνομά σου στην οθόνη του τηλεφώνου μου!


Περίεργα την νύχτα με θυμάσαι... και μου τηλεφωνείς... Μα..... εγώ.... κάνω πίσω...και δε θα σου πω πως έμεινε στη σκέψη μου το γλυκό χαμόγελό σου!


Θέλω να ζω μέσα από τις απαιτήσεις και τους φραγμούς σου........ Μη μου αντιστέκεσαι........


Κάτι μου λέει ότι εμείς οι δυο θα τραγουδήσουμε την ευτυχία σε τόνους υψηλούς... και με γρήγορο ρυθμό!


Τρίτη 29 Δεκεμβρίου 2009

Σχεδόν.... έφυγε.....


Το 2009 ήταν.... όχι και τόσο καλή χρονιά....
Ένταση... άγχος.....  εξάντληση....

Μη τα ισοπεδώνω όλα.... Υπήρξαν και πολλές όμορφες στιγμές.... Στιγμές που χάραξαν την καρδιά μου και θα μείνουν για πάντα εκεί... στην καλύτερη θέση που τις αξίζει γιατί ήταν δυνατές!

Πολλές από αυτές τις όμορφες στιγμές είναι και η είσοδός μου στα ιστολόγια. Κάπου εδώ να ευχαριστήσω την φίλη μου Βούλα που με μύησε.... μια και ήμουν (συνεχίζω, φυσικά, να είμαι) άσχετος!

Η παρέα σας σε δύσκολες για εμένα νύχτες...... ήταν λύτρωση!

Θυμάμαι ότι ήρθα λυπημένος...... απελπισμένος........ και τώρα, αυτή τη στιγμή, νοιώθω πως έχω αλλάξει κατά πολύ.   Ο χρόνος γιατρεύει όλες τις πληγές....... και τώρα..... δεν έχω χρόνο για λύπες!!!







Αποφασισμένος να αλλάξω εμένα..... λέω ΑΝΤΙΟ ΣΤΟ 2009 και καλωσορίζω τον νέο χρόνο.....




Αν θέλετε, μπορείτε και εσείς να γράψετε ποιά ήταν η πιο έντονη στιγμή για εσάς το 2009.....
Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.......











Παρασκευή 25 Δεκεμβρίου 2009

Χρόνια Πολλά... Καλές γιορτές!

Χρόνια Πολλά σε όλους/ες που βλέπετε αυτές τις λίγες σειρές...
 
Ξημέρωμα Χριστουγέννων.... με πολύ ζεστασιά, δίπλα σε λιγοστά αγαπημένα πρόσωπα! Εσάς εννοώ.... εσάς που διαβάζετε!!


Προτίμησα να τελειώσω το ποτό μου εδώ..... μαζί σας!  Ήθελα από κοντά, στον κάθε ένα από εσάς, να δώσω τις ευχές μου.....








Δεν θα σου πω χρόνια πολλά.
ευχή συνηθισμένη
Μα θα σου πω όπου κι αν πας,
χαρά να αναμένει.


Όσες και αν βάζει ο νους ευχές
κρεμώ στ' αστέρια απόψε,
Τσ' αυγής λουλούδια να γενούν
κι όποιο σ' αρέσει κόψε.


Όσες οι στάλες τις βροχής
και στα βουνά τα χιόνια
τόσα πολλά σας εύχομαι
ευτυχισμένα χρόνια.







Απ΄την καρδιά μου μια ευχή, 
σου στέλνω με τη σκέψη,   
του θεανθρώπου η γέννηση  
ό,τι ποθείς να πέψει.


Για την καινούργια τη χρονιά , 
σας εύχομαι να βρείτε
του παραδείσου τα κλειδιά 
ν’ ανοίξετε να μπείτε.

Τρίτη 15 Δεκεμβρίου 2009

Πάλι εδώ..... γεμάτος από σκέψεις......

Πάλι εδώ κοιτάζοντας μια ψυχρή οθόνη....
Πέρασαν πολλές ζεστές ημέρες αλλά και όμορφα ήρεμες νύχτες.....
Τίποτα δεν με σκιάζει πια.....
Κανένα βλέμμα...... Καμία παρουσία..... Είμαι ελεύθερος από άσχημες σκέψεις.......

Ημέρες χαράς έρχονται και η σκέψη μου πηγαίνει στους ανθρώπους που έχω δίπλα μου... Οικογένεια και φίλους.....

Πηγαίνει, όμως, και σε εκείνους που έχω πικράνει και αντίστροφα........

Βαδίζει ακόμη και σε όλους τους ανθρώπους που μέσα σε μια ημέρα έπαψαν να έχουν το χάρισμα της επικοινωνίας.......

Φτάνει μέχρι σε εκείνους που δεν είναι πια κοντά μου...... που πολύ μου έλειψαν και που θα τους σκέφτομαι πάντα και κάθε ημέρα..... Σε εκείνους τους ανθρώπους που βλέπουν όλους εμάς να τρέχουμε πανικόβλητοι στους δρόμους να πιάσουμε το άφθαστο όνειρό μας......και γελάνε ξέγνοιαστοι από ψηλά.......



Ημέρες χαράς έρχονται και η ψυχολογία μου έχει αλλάξει κατά πολύ....
Στολισμένα όλα..... Δρόμοι... καταστήματα.... πλατείες...... καρδιές.....

Όσο κρύο να κάνει, οι καρδιές έχουν ζεσταθεί από το κλίμα των ημερών που πλησιάζουν....

Μια βόλτα στους κεντρικούς δρόμους της πόλης, την ώρα που νυχτώνει, είναι ικανή να δώσει την μέγιστη χαρά στα παιδικά βλέμματα.... Μικρά πρόσωπα γεμάτα χαμόγελα...... Αυτό συνάντησα σήμερα μπροστά μου παρευρισκόμενος σε μια εκδήλωση......

Τίποτα δεν αξίζει μπροστά στο χαμόγελο ενός παιδιού....... στο αγνό παιδικό πρόσωπο.... στα μάτια που λάμπουν από την χαρά  της έκπληξης!!!!!

Ήρθε η ώρα των ευχών..... Κοντεύουν Χριστούγεννα..... Ημέρες χαράς..... Ευτυχίας.......

Σας εύχομαι

Καλές Γιορτές

Καλά και άσπρα Χριστούγεννα

για εσάς και τις οικογένειές σας.



Μη ξεχάσετε να γράψετε στον Άγιο Βασίλη την διεύθυνσή σας για να μπορέσει να σας παραδώσει το δώρο που ζητήσατε! (ακόμη και εσείς που κάνατε πολλές αταξίες το 2009.... ναι! ο Άγιος φέτος κάνει εξαιρέσεις!!!!)

Παρασκευή 4 Δεκεμβρίου 2009

Η ζωή είναι εδώ........






Ψάχνω μέσα μου να βρω τι έδιωξα...

Διώχνω ότι παλιό με κάνει να αναρωτιέμαι……..

Το ποτήρι με το κίτρινο υγρό, θα το κρατήσω…….. Το αποφάσισα!

Δίνω μια πνοή δροσιάς και καθαρού αέρα στα πνευμόνια μου…….
Δυνατή εισπνοή μέχρι να νοιώσω τη ζαλάδα της κυριαρχίας του εαυτού μου………
Και….. περιμένω από την μοίρα, ανήμπορος, να με βάλει να ζήσω και πάλι στιγμές ευτυχίας……..

Αλλάζουν οι άνθρωποι…. Ρόλους, θέσεις, σκαλοπάτια………. Έτσι και εγώ, ένας κοινός θνητός!

Μέχρι χθες όλα έμοιαζαν γκρίζα……… Με μια ξαφνική βροχή, όλα άλλαξαν…… Καθάρισε ο τόπος και η ψυχή μου!

Είναι μαγικό να βλέπεις αχτίδες ήλιου ανάμεσα από σύννεφα!   Μια λάμψη, έστω ενός κεραυνού.... του συμβόλου της δύναμης!
Εκεί πάνω υπάρχει μια μαγεία……….. μια ελπίδα…….. μια αέναη ευτυχία!!!!!!






Ελπίζω ζωή σε εσένα γιατί ποτέ δεν έπαψες να βασίζεσαι σε εμένα και στον στόχο μου ότι θα σε φέρω εις πέρας!

Σου έχω, δε, τεράστια εμπιστοσύνη. Ξέρεις την ύστατη στιγμή να αποφυλακίζεις τις ενοχές μου και να με απελευθερώνεις όταν είμαι έτοιμος να καταρρεύσω!

Σε ευχαριστώ ζωή για την αμοιβαία σχέση μας και ελπίζω να μπορέσουμε κάποτε, εις βάθος χρόνου, να επικοινωνήσουμε καλύτερα….. πέρα από εγωισμούς και πέρα από φόβους. Θα είσαι περήφανη για εμένα πως θα είμαι το αριστούργημά σου….. Ένας καμβάς γεμάτος από χρώματα σαν αυτά που κρύβουν τα συναισθήματά μου……..

Απόψε η ζωή επέστρεψε και η ευτυχία δεν κοιμάται……. η αγάπη είναι σε χειμερία νάρκη αλλά……. Που θα πάει; Τελειώνει και αυτός ο χειμώνας!!!!!!!!!!

Τρίτη 1 Δεκεμβρίου 2009

Μοναξιά.............. ως πότε;

Αφορμή για την ανάρτηση αυτή είναι η μοναξιά που νοιώθω.

Μη πει κανείς από εσάς ότι δεν αισθάνεστε μόνοι/ες. Δε θα σας πιστέψω.





Η ανάγκη μας για επικοινωνία, μας ανάγκασε να βρούμε εναλλακτικές λύσεις στο πρόβλημά μας... Μια από αυτές, η πιο μοντέρνα, η πιο διαδεδομένη, είναι το ιντερνετ. Το κακό είναι ότι ΨΑΧΝΟΥΜΕ να βρούμε ανθρώπους έτσι όπως εμείς ονειρευόμαστε. Έτσι όπως εμείς θέλουμε να μας φέρονται. Εγωιστικό πολύ......... Ξεχνάμε πως έχουμε να κάνουμε με ψυχές τις οποίες ΠΟΤΕ δεν πρόκειται να μάθουμε αν δεν τις ζήσουμε πρώτα. Η οθόνη μας είναι γεμάτη από συναισθήματα ΤΗΣ ΣΤΙΓΜΗΣ. Αυτό δεν έχουμε κατανοήσει ως τώρα. Πιστεύουμε κάποιες λέξεις (όποιες μας συμφέρουν συναισθηματικά), ενώ τις υπόλοιπες τις μεταφράζουμε σε όποια γλώσσα εμείς θέλουμε!


ΚΑΜΙΑ ΓΡΑΠΤΗ ΛΕΞΗ δεν δύναται να περιγράψει εμάς  και τον χαρακτήρα μας. Μονάχα οι πράξεις είναι ικανές για αυτό και, λογικό είναι, να μη μπορούν να αποδοθούν μέσα στα ηλεκτρονικά έγγραφά μας.





Γιατί όλα αυτά; Ίσως επειδή θέλουμε να φτάσουμε το όνειρό μας..... Ή.... επειδή δεν έχουμε τίποτα άλλο να κάνουμε για να γεμίσουμε την μονότονη ζωή μας..... Ή επειδή μπορούμε να φοράμε την μάσκα της υποκρισίας και να κρυβόμαστε, τελικά, από τον ίδιο μας τον εαυτό;;;;;;;;;

Υπάρχουν και κάποιες άλλες περιπτώσεις, τις οποίες δε θα τις αναφέρω γιατί είναι ιδιαίτερες ή περίεργες ή εντελώς αληθινές ή... κλπ κλπ.......

Άρχισα να γράφω αναρτήσεις για να εκφράσω τις σκέψεις μου..... Να πω όλα όσα μπορούσα να πω σε μια γυναίκα η οποία έπαψε να υπάρχει στη ζωή μου εδώ και μήνες........ Να μαλώσω τον εαυτό μου για τα λάθη του........ Ξέροντας πάντα ότι είμαι ένας ανώνυμος σε εσάς..... Και εσείς... επικοινωνήσατε μαζί μου και σας ευχαριστώ πολύ για αυτό..... Εσείς με παροτρύνατε να συνεχίσω να γράφω για εκείνη..... Αν είχαν αποτυπωθεί άλλα σχόλια, σίγουρα διαφορετικές αναρτήσεις θα ακολουθούσαν. Άρα, στη ζωή, υπάρχει ένας απαράβατος νόμος: Ο νόμος του ΔΙΝΩ ΚΑΙ ΠΑΙΡΝΩ. Στην Κοινωνιολογία ονομάζεται επικοινωνία.......





Κλείνω με ένα ερώτημα προς όλους/ες:
Γιατί αισθάνεσαι μοναξιά;;;;;;


Όποιος φίλος/η, αν θέλει, μπορεί να δώσει την απάντησή του/της.




Σας ευχαριστώ

Κυριακή 29 Νοεμβρίου 2009

Περιμένοντας το αύριο.......

Θυμάμαι πόσο όμορφα είναι να σε νοιάζονται.... Να μοιράζονται μαζί σου συναισθήματα, σκέψεις, νύχτες.....

Θυμάμαι πόση ικανοποίηση έπαιρνα κάθε φορά που ένοιωθαν ασφάλεια μαζί μου......  Έδινα όλη μου την ενέργεια για να δώσω χαρά.......

Πάει πολύς καιρός από τότε και αναρωτιέμαι, αν μπορώ ακόμη να προσφέρω.....

Έχω τις παραξενιές μου σαν άνδρας.... Κλείνομαι στον εαυτό μου όταν δεν πρέπει.........  Εγωιστής πολύ...... Παράξενος!

Τετάρτη 25 Νοεμβρίου 2009

Έκαψες.........





Μη μου πεις πως δεν με είδες…… Δεν θα σε πιστέψω!

Ολόκληρη μέρα στους δρόμους της μοναξιάς μου, βρέθηκα απέναντί σου…… Είχες την συνηθισμένη λοξή στάση του κεφαλιού και το βλέμμα της απέραντής σου μοναξιάς…..


Μη μου πεις ότι δεν έπιασες την τρεμάμενη καρδιά σου σαν με αντίκρισες… Μη μου πεις πως δεν ένοιωσες μια αγκαλιά στο λοξό κοίταγμά μου… Μη, γιατί θα είναι ψέμα……


Πες μου πως με νοιάζεσαι απόψε…. Πες μου πως έπαψες να με τιμωρείς με την σιωπή σου…..


Πόσο ακόμη να περιμένω εσένα; Πόσο ακόμη θα έχω την μορφή σου στα μάτια μου; Την καρδιά μου στα…. Πόδια σου;;;

Σήμερα κατάλαβα ότι ποτέ σου δεν θα μου μιλήσεις. Είμαι μια ιστορία που έχει τελειώσει για εσένα……. ένα εφιαλτικό παραμύθι που σου άρεσε να το διηγείσαι …. Και τώρα πια έχεις κάψει και το βιβλίο!!!




Δευτέρα 23 Νοεμβρίου 2009

Κενός όσο ποτέ... σε γεμάτο από πίκρα ποτήρι....




Καρδιά απού δεν ένιωσε
του χωρισμού τον πόνο
ποτέ τση δε κατάλαβε
ήντα θα πει ματώνω.

Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2009

Που να ψάξω για να σε βρω;;;; Πες μου που να πάω.....






Ξεκίνησα ένα μακρύ δρόμο για να σε βρω. Δεν αντέχω να ζω χωρίς εσένα. Θέλω να σου πω όλα όσα αγαπώ μαζί σου. Πάνω από όλα αγαπώ εμένα όταν είμαι δίπλα σε εσένα.

Είμαι μόνος. Δεν λειτουργώ χωρίς την παρουσία σου. Δεν ζω! Τόσο απλό!

Με σύμβουλο την μνήμη μου, ακολουθώ την πνιγμένη φωνή της καρδιάς μου...

Σχεδόν σε όλη τη διαδρομή, έβλεπα την μορφή σου μπροστά μου.... Αν αντίκριζα μαύρο αυτοκίνητο, πάλι εσύ ήσουν... μέχρι που κόντευε και...... η μαγεία χανόταν....... άλλη μια ελπίδα στο κενό..... Μέτρησα 7 ελπίδες μέχρι να φτάσω στον προορισμό μου... Ένα μικρό χωριουδάκι με λίγα όμορφα και περιποιημένα σπίτια.

Το δικό σου δεν το ξέρω... αλλά τολμώ να μαντέψω.... Θαρρώ πως η καρδιά μου θα τρέμει από χαρά μόλις το πλησιάσω και πως θα μου φανερώσει αυτό που επιθυμώ....

Τρεις ώρες μετά, και αφού είχα κάνει την πλήρη χαρτογράφηση του χωριού, συνειδητοποιώ πως η καρδιά μου είναι ανίκανη να λάβει την συχνότητα της δικής σου καρδιάς....  Το μαύρο αυτοκίνητό σου δεν είναι σε καμία αυλή.....

Δεν είσαι εδώ μωρό μου........ και εύχομαι να μην είσαι σε αγκαλιά κάποιου ξένου....





Πες με τρελό.... Δεν με νοιάζει καθόλου.... Θα περιμένω να νυχτώσει στην είσοδο του χωριού.... κρυμμένος πίσω από τα δέντρα που υπάρχουν στο πάρκο με τις κούνιες.... Οι γέροντες που πίνουν τον καφέ τους στο τραπέζι απέναντί μου, με κοιτούν περίεργα....... και δεν δίστασε ένας από αυτούς να μου φωνάξει.....

- Τι περιμένεις γιε μου;; Έλα να σε κεράσουμε ένα τσιπουράκι.....


Φυσικά και δέχομαι την πρόσκλησή του! Τι άλλο να έκανα; Παρέα αναζητούσα και συνενοχή στην παρακολούθηση! Ποιος ξέρει; Ίσως μάθω κάτι για εσένα, την οικογένειά σου.... και, ως πονηρός που είμαι, στα χωριά μαθεύεται αμέσως αν παντρεύτηκε κανείς!!!!

Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2009

Χαμόγελο στο παρελθόν




Σήμερα συνάντησα μια φίλη από τα παλιά.
Ταξιδέψαμε μαζί πίσω στον χρόνο.
Ζήσαμε και πάλι τις ανέμελες στιγμές της εφηβείας μας!





Στο πρόσωπό της έβλεπα την παιδικότητα και την αφέλεια  που είχαμε στην παρέα μας..... Τον συμμαθητή και κολλητό μου φίλο, με τον οποίο έχουμε χαθεί λόγω αποστάσεως... Την αδελφή της με τα όμορφα χείλη και τα κοντά μπλουζάκια! (όλος ο ανδρικός πληθυσμός ήταν σε εξέγερση για χάρη της!)........ Τον γείτονα που έπαιζε με βόλους στα διαλείμματα, σαν μικρό μωρό!  Τον Κωστάκη που σε κάθε διαγώνισμα προσπαθούσε να δει από τον διπλανό του, τον μπροστά από αυτόν.. ακόμη και από εκείνον που καθόταν στην άλλη άκρη της αίθουσας! Τελευταία θα αναφέρω, επίτηδες, την φίλη της Ιωάννα. Η κοπέλα, κάθε φορά που με έβλεπε, έχανε τα λόγια της... Είχα μάθει πως ήταν ερωτευμένη μαζί μου και πως έκλαιγε κρυφά στα διαλείμματα, μέσα στις τουαλέτες. Είχα και εγώ μερίδιο ευθύνης διότι κυνηγούσα την μικρή με τα στενά μπλουζάκια! Άλλες εποχές.. άλλο μυαλό... και άλλος ο ρόλος μου!  Η φίλη μου, ήρθε και επιβεβαίωσε τις τότε φήμες. Μου έδωσε κι άλλες πληροφορίες για την Ιωάννα ώσπου, στο τέλος, ανακάλυψα ότι μένει λίγο παρακάτω από το σπίτι μου!


Το πιο συγκλονιστικό ήταν πως θα κανονίζαμε να επικοινωνήσουμε με όλους και όλες από το Γυμνάσιο και, αν είναι εφικτό, να κάνουμε μια συνάντηση με σκοπό να μετρήσουμε τις ρυτίδες στα πρόσωπά μας!


 Πέρασε η ώρα δίχως να το καταλάβουμε.......
Ανταλλάξαμε τα απαραίτητα για να μη ξαναχαθούμε και φύγαμε χαμογελώντας στο παρελθόν!!!!!

Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2009

Σου χρωστάω ένα ΑΝΤΙΟ...............

Θυμάσαι κάθε φορά που με ρωτούσες αν είμαι στεναχωρημένος από κάτι....
και εγώ σου έλεγα πως όχι;
Θυμάσαι που μου έδειχνες όλη σου την λατρεία και εγώ ήμουν ακλόνητος βράχος;
Μου έλεγες πως μαζί μου ξεχνάς τα πάντα, ότι σε κάνω χαρούμενη και ευτυχισμένη.
Απάντηση δεν έπαιρνες ποτέ σου....

Μέχρι και την τελευταία στιγμή, δεν πήρες το αντίο που σου άξιζε....


Σ
Υ
Γ
ΣΥΓΝΩΜΗ
Ω
Μ
Η


ΣΤΑΥΡΩΣΕ ΜΕ...........

Σε φοβόμουν άγγελέ μου..... Φοβόμουν εμένα.... Μην αγαπήσω και βρεθώ δέσμιός σου....

Ξέρεις όμως τι κατάφερα με όλα αυτά; Να σε χάσω για πάντα.

Στο καλό καρδιά μου και.......... να προσέχεις........  

ΑΝΤΙΟ




Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2009

Ως την άκρη του ουρανού σου

Κάπου εκεί χάνω τις σκέψεις μου....... Πέφτω στα μάτια σου ακόμη μια φορά..... Δακρύζω μες στη βροχή για να μη δει κανείς το δάκρυ να κυλά.....
Ως την άκρη του ουρανού σου..... Εκεί να φτάσω.... Να συναντήσω το μεγάλο όνειρο και άπιαστο....
Κάπου κοντά στα μάτια σου..... Εκεί είναι ο ουρανός σου... γεμάτος από κάτασπρα σύννεφα....


Σε γκρίζο φόντο σήμερα.... Με μια μελαγχολία............
Με γύρισες πίσω ξαφνικά με το τηλεφώνημά σου....... Δεν σου απάντησα.... Όχι.
Να ακούσω, τι; Τα ίδια ψέματα; Την ίδια υποκρισία;
Δεν θα είσαι μαζί μου από ανάγκη...... Όχι.
Μόνο αν με αγαπήσεις.... Μόνο τότε θα σε αφήσω να εισβάλεις πάλι στην ψυχή μου.....


Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2009

Φάτε μάτια ψάρια!

Για να σας αποδείξω ότι τρέχετε με τις μπάντες στις αναρτήσεις που περιέχουν έρωτα αλλά και σε εκείνες που δίνουν τροφή για κουτσομπολιά,  δημοσίευσα την τελευταία επιτυχία του Akon. Όπως βλέπουν τα μάτια σας, κανένα σχόλιο δεν έπεσε από κάτω.



Σημεία των καιρών φίλοι μου!!!!!!!


SeXy BiTcH

akononline



Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2009

Προς τους απανταχού υβρίζοντες του ιντερνετ......

Τέρμα οι ανώνυμοι παραβάτες σε blog και ίντερνετ Εκτύπωση E-mail
Νέα
Απευθείας πρόσβαση στα στοιχεία των χρηστών ίντερνετ θα έχουν δικαστικές και αστυνομικές αρχές προκειμένου να εξιχνιάσουν οποιοδήποτε αδίκημα, κακούργημα ή πλημμέλημα. Οι αρχές δεν θα δεσμεύονται πλέον από το απόρρητο των επικοινωνιών για να πληροφορούνται ποιος συνομίλησε με ποιον, πότε, από ποια ακριβώς θέση κ.λπ.

Το «πράσινο φως» στις αστυνομικές αρχές ανάβει με τη γνωμοδότησή του ο Γ. Σανιδάς για άμεση πρόσβαση στα δεδομένα επικοινωνίας μέσω ίντερνετ.

Με γνωμοδότηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Γ. Σανιδά, μία μέρα πριν από την αποχώρησή του από το σώμα, «ανάβει πράσινο φως» για να μπορούν οι αστυνομικές αρχές παρακάμπτοντας την ΑΔΑΕ (Αρχή Διασφάλισης Απορρήτου Επικοινωνιών) να πληροφορούνται άμεσα τα εξωτερικά δεδομένα μιας επικοινωνίας (ποιοι συνομίλησαν, πότε, από πού κ.λπ.) όταν έχουν υποψίες διάπραξης κάποιου αδικήματος, χωρίς να υποχρεώνονται στο εξής να ζητούν την άδεια της ΑΔΑΕ.

Η εισαγγελική γνωμοδότηση ακυρώνει ως αντισυνταγματική την ισχύουσα νομοθεσία σύμφωνα με την οποία καλύπτονται από το απόρρητο τα εξωτερικά στοιχεία μιας επικοινωνίας.

Με την παρούσα απόφαση, η ΑΔΑΕ οδηγείται στο περιθώριο καθώς ξεκαθαρίζεται ότι δεν θα μπορεί να παρεμβαίνει σε θέματα με τα οποία ασχολείται η δικαιοσύνη. Σε περίπτωση που τα μέλη της ζητήσει εξηγήσεις από τις εταιρείες τηλεπικοινωνιών, κινδυνεύουν να παραπεμφθούν για παράβαση καθήκοντος.

Τέρμα οι ανώνυμοι blogger

Το ένα σκέλος της εισαγγελικής γνωμοδότησης αφορά το απόρρητο των επικοινωνιών μέσω του διαδικτύου και ξεκαθαρίζει, εμμέσως πλην σαφώς, ότι δεν μπορεί να παραμένει ανώνυμος κάποιος που μέσω των blog ανεβάζει στο ίντερνετ ένα υβριστικό, συκοφαντικό κ.λπ. δημοσίευμα.

Οι εταιρείες οφείλουν να γνωστοποιήσουν τα ίχνη του blogger στις αστυνομικές και δικαστικές αρχές, χωρίς να υπάρχει δέσμευση απορρήτου και χωρίς να ζητείται άδεια της ΑΔΑΕ.

Με τη γνωμοδότηση ξεπερνιέται ουσιαστικά και η ανάγκη οποιασδήποτε νομοθετικής ρύθμισης, αφού, σε περίπτωση συκοφάντησης ενός πολιτικού ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου, καταργείται στην πράξη η ανωνυμία αυτού που διακινεί το υβριστικό κείμενο.
 




Πηγή:  sellcell.gr