Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2009

Το τριαντάφυλλό μου......







Το ένα τσιγάρο πίσω από το άλλο...... Το ένα κίτρινο ποτό διαδέχεται το σκούρο μελί ποτό και πάει λέγοντας.......... Με ένα τσιγάρο στο αριστερό χέρι και με ένα γυάλινο ποτήρι, γεμάτο πίκρες, στο δεξί.....

Αν είχα εσένα αγκαλιά, θα είχα κόψει το τσιγάρο και το ποτό. Δεν θα χαράμιζα τα χέρια μου να γράφω....... ούτε τηλέφωνα να σε παίρνω......... Θα σε είχα αγκαλιά μέχρι να πέσουμε κάτω από το λυκόφως του πάθους.....  Εσύ και εγώ........ χαμένοι στο φως με κομμένη την ανάσα....................................................................................... Ναι........ έτσι................ ξέρεις..............

Θυμάμαι που σε κρατούσα πολύ σφιχτά και φυσούσε άγριος και ανήμερος αέρας....... Τα μαλλιά σου έμπαιναν στα όμορφα και πονηρά σου μάτια....... Δεν πρόλαβα να απομακρύνω κάποια και δάκρυσες..... και λύγισα....... και ΠΟΝΕΣΑ.... Τα μάτια σου γεμάτα σπίθες από αγάπη και..... φόβο.....

Ήθελα να σου ζητήσω να μη με φοβάσαι αλλά προτίμησα να σου το δείχνω συνεχώς.... Καλύτερες οι πράξεις από τα φθηνά και άσκοπα λόγια....... Έτσι δεν έλεγες καρδιά μου όμορφη;

Πέρασε πολύς καιρός από τότε που είδα για τελευταία φορά τα ματάκια σου....... και τα βλέπω ξανά και ξανά μπροστά μου........ Ανήμπορος να τα ξεχάσω..... μωρό μου....... Μέσα τους είδα όλο το κόσμο να χάνεται και να έρχεται με όση δύναμη και αγάπη είχες για εμένα............

Ήθελα να σε φιλάω ...  να σε αγκαλιάζω............ σφιχτά............ να σε ζεστάνω.......... και εκείνη η υγρασία της θάλασσας έκατσε πάνω μας..... και το δέρμα σου μύριζε σαν το πιό γλυκό τριαντάφυλλο του κόσμου........

Άρχισες να τρέμεις και σου έδωσα ένα γλυκό, απαλό φιλί...... Φοβόμουν μη σε τρομάξω........ Δεν ρίσκαρα να μου φύγεις............ αλλά και δεν ήξερα πως να σου συμπεριφερθώ......  Αν δεν χαλιναγωγούσα το πάθος μου για εσένα την δεδομένη στιγμή και σου έδειχνα όλα αυτά που ένοιωθα............. Άστο...... Απλά, θα με παρεξηγούσες....... και ήταν η πρώτη μας συνάντηση!


ΣΕ ΘΕΛΩ ΓΙΑ ΕΜΕΝΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΜΩΡΑΚΙ ΜΟΥ........

Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2009

Λουνα παρκ ....

























Σημερα μια βροχερη,παγερη μερα υποδεχτηκε την καρδια μου...Η σημερινη βροχη ηταν τοσο ξεχωριστη..Σα να ακουσε το παλμο και την κραυγη της και ανοιξε την αγκαλια της να με σκεπασει..Οχι για να την απαλυνει..
Αλλα σα κριτης με αγκαλιασε και με ψυθιρισε πως δεν θα ερθεις...Πως καιω την καρδια μου στα αποκαιδια που αφηνεις πισω σου..
Σωπασε !Της φωναξα..Ο πονος της αγαπης λυτρωνει κι ας ποναει...Σα βροχη σε περιμενω...Σα ενα λουνα παρκ να φωτισεις τα αδυτα και απροσπελαστα παγοβουνα της ψυχης μου..Να τους δωσεις μια και να τα λιωσεις....